Zongoten

En daar was moeder aarde

waar winden dromen brachten

vogels vleugels uitdeelden

zonnen hun stralen uitgoten

over het jubelende korenveld

Bloemen toonden er hun kronen

kwetsbaar de zoete gouden kelken

avondrood deed bladeren glanzen

En daar was de schemering

wijl de zonnen ten ondergingen

en vleugels voldaan terug keerden

achtergebleven gloed der zonnen

verdreef er in stilte de duisternis

*zij*