Te leven voor 't leven
Zo onder de sterrenhemel
het besef dat wij bestaan
zijn wij allen niet geboren
om te leven voor ‘t leven?
O, laat ons toch proberen samen
een levenskunstwerk te maken
zoekend in onze haast naar
dat moment van innige rust
We leven en we sterven
en reizen weer vrolijk verder
nachtmerries wijzen ons boos
dat hartstocht moet bloeien
Overal zwermt wijsheid rond
iedereen weet het zo goed
ramen kan je ervoor sluiten,
doch jij bent leider van jouw dans
Laat temperament aanwakkeren
ga met me mee op de beat van
voel je aderen weer stromen
beleef de feesten ons beloofd
we hebben toch vleugels?
*zij*
2 Comments:
hmm over prachtig "vormgeven" gesproken!
heerlijk hierow! hmmm
danse nog he!
Bye bye
Impressive, again!
Ik ben al een tijdje aan het worstelen met een gedicht dat het leven vergelijkt met muziek en dans. Een vergelijkbare boodschap dus. Je ziet hem vanzelf wel verschijnen.
Een reactie posten
<< Home